Så sinnsjukt konge at det var like fint vèr i dag som i går. Verkeleg. Ja, det synes eg faktisk, utan å overdrive. NEI! Eg hatar det. Og i dette deilige veret måtte eg sjølvsagt setje meg inn fordi konsentasjonen som i utgangasunktet var dårleg, vart dobbelt så dårleg utandørs med trampoline-hoppande småkidz, hyggelege naboar og koseOliver som eg elskar. På kjøkenet som var min nye puggebase, vart eg plutseleg nyfiken på alt snikksnacks som var gøymd i skapet. Ellers tenkte eg over ting som ikkje var saklege i forhold til prøva eller noko anna, for såvidt.

No er eg i grunnen berre sint. Eg er kjempesint. For det fyrste har eg ikkje oversikt over prøva i det heile. For det andre har vi alt for mykje å gjere på skulen. For det tredje har eg i det siste hatt ein tendens til å komme på kant med folk i heimbyen. Dette er jo sjølvsagt supert. I allefall når det er nokon av dine næraste.

No er det alt for langt på natt for meg. Eg trur ikkje eg for sove, men eg får give it a shot. Shalom.

Dåli

Ja, eg har ikkje vore særleg til bloggar i det siste. Det har vore så mykje kjekt, og så mykje og gjere, at eg rett og slett ikkje har funne tid til å blogge. Heller ikkje til å rydde rommet mitt. Det ser for tida ut som ei ungkarsbrakke frå 90-talet. Lite tøft.

For å oppsummere forrige(, herlege) veke:

• SOL
• Grilling
• Kosing
• Glattkøyring
• Bergen

I morgon, eller rettare sagt, om nokre timar seinare i dag, skal eg ha samfunnsfagprøve. Det kjipe va at eg ikkje fekk vite om den hersens prøva før ca. i dag. No gjenstår det og sjå kor mykje kunnskap som har fått plass "oppi der" denne gongen. Eg har ikkje for store forventingar. Vi får sjå. Vi får sjå.

No gler eg meg berre til skulen er ferdig for dagen, slik at eg kan ta med meg mine herlighetar til Florø, så dei kan få sjå min vene heim, og reise til Førde med mine andre herlighetar. Det vert kjekS.

Fryd og gammen og mamma.

Det er helg. Alt er fredeleg. Huset er varmt. Oliver er søt. Mamma er her. Perfekt. Denne helga er eg i min heimby, Florø. Atmosfæren er etter mi meining avslappa, alle er nøgde og alle er sjølvsagt mette på god mat. I går ettermiddag ankom eg Florø med buss, og pappa kom og henta meg med sitt "nye" glis. Eg fekk køyre! Heile familien skulle rett til Oyrolav i bursdagsselskap. Roy Olav og familien er "vennefamilien" til mamma, pappa og Elisabeth. Då eg og Daniel entra døra var det liksom: "neimen, e ungdommane med, òg? Det va no... kjekt". Deretter var det litt fram og tilbake om det var ved barne- eller vaksenbordet vi høyrde heime. Vi endte opp med dei vaksne, og fekk kaffi, ikkje solo.

I dag har eg hatt ein kjekk dag på min fjerde heim, Rema. Eg fekk for fyrste gong i mitt liv selge alkohol. Dette er stort for meg, og noko eg har venta på i nesten to år. Sist gong eg var på Rema, var datoen 2. februar. Noko som vil sei (for deg som ikkje veit det); dagen før dagen. Om du skjønar. Ekte nedtur. Men i dag...: YES! Alt gjekk smud.

Etter jobb laga eg og pappa nachospizza. Pizzaen var nett kome ut av ovnen, og mens den kjølte seg ned litt, såg vi slutten av Borettslaget. Då det var ferdig fekk vi plutseleg litt angst for at pizzaen hadde vorte kald. Vi orga og stressa for å "rekke" pizzaen, og midt opp i heile kaoset klarte Elisabeth og søle eit glas solbærsaft utover bordet. I stadenfor å springe etter noko å tørke det opp med, slik som vanlege homosapiens ville gjort, fekk ho eit lite utbrot: "SÅ IDIOTISK"! Dette minte meg litt om yoghurtepisoden eg hadde tre år tilbake:

Eg kjem heim, trøytt og sliten m/ heteslag frå ein heseblesande sykkeltur opp botnaholten. Eg sit ned ved kjøkenbordet, og vil gjerne kjøle meg ned med noko. Eg opnar kjøleskåpdøra og legg auga på ein uopna yoghurtboks (, der den plastikktingen øverst ikkje er teke av enda). Eg tenkjer "AH", og legg den kalde plastflata mot panna. Dette må eg innrømme kjendes svært komfortabelt, heilt fram til augneblunken der eg merkar at eg er full av yoghurt. Eg skrik ut "FAENSKAP", samstundes som eg vert svært overraska over ordvalet mitt.

Faenskap er eit ord eg forbind med FSK-gutta i nedre rang, som brukar det i fotballsamanhengar som når Eikefjorden skårar mål mot Florø. Parallellen til Eli-historia var utbrotet, men poenget i den var slutten. Som dukka opp eit år etterpå...

Etter å ha tørka siste skvetten melonyoghurt av t-skjorta, byrja eg og tenkje over kva slags idiot som kunne finne på og opne plastikktingen, men ikkje ta den heilt av. Eg kunne liksom ikkje forestille meg at det var nokon i familien som hadde gjort det. Faren min er jo sveitsar for crying out loud! Eg fortalte sjølvsagt om hendinga til Hilde, med stor forarging i stemma. Dette viste seg i ettertid å vere eit lite smart trekk av meg, ettersom ho var syndaren, og ikkje torde å seie noko til meg. Dette fekk eg altså ikkje vite om før eit hundeliv seinare.

No sit eg på Bed&Breakfastrommet mitt i heimen min og har det berre slapp. I morgon skal eg slappe enda meir av. Ahm. Livet er herleg. Den vil eg forresten sjå igjen snart.

Lathans

Eg er no offisielt ein lathans! Eg utset alt som kan utsetjast, og skippar alt som kan skippast. Denne veka har eg:

• ikkje byrja på rapporten (som skal inn i morgon).
• sett litt for mykje "Desperate housewifes". Eg må jo sjå episodane eg ikkje har sett før den nye sesongen har premiere neste tysdag!
• vore mykje hjå Mona, noko som har resultert i kosing/utsetting i stadenfor rydding og lekser.
• ikkje ete snop (on the bright side, liksom. Berre sånn btw).

No er det eit nytt semester, og på tide med ein ny innsats. Både i skulevegen og husahaldninga. Motivasjonen og disiplinen eg hadde i haust er heilt borte, og rapporten eg framleis ikkje har rørt, får meg til å gjere alt anna.

No sit eg på mitt deilige, men støvete soverom, med Magnet på øyrene for å overdøyve superhøg trancemusikk frå Ingvild sitt soverom. Ho har besøk av Andreas. Lurar på kva dei prøvar å overdøyve. Heldigvis er det ikkje berre eg som ikkje har byrja på den hersens rapporten.

Hippiekostymet til helga heng på veggen og klar til bruk. På laurdag brakar det nemlig laust på min vesle hybel. 30 stk festlege vener kjem på hippiefeiringa av mitt attande år. Det vert kjempekjekt! Daniel, min bror og AnnLehen kjem òg. I morgon skal eg kanskje til Førde for å møte dei. Pluss mamma då. Ho skal dit på ferie med pappa, som flyg der. Vi skal ete noko godt saman, sidan eg ikkje skal heim på over ein månad. Mamma tykkjer det er litt drygt. Eg òg eigentleg. Men vil ein ha hippiefest, reise til Italia og få med seg Kaizers, er ein naudd å gjere nokre ofringar.

Æsj! No kom eg på at vi skulle lese eit Bjørneboe essay til i morgon. Norsk. Med Margot. Eg får vel gjer det då.